Hoe is dit allemaal begonnen?
In de zomer van 1982 gedurende onze vakantie, ontmoetten we een Nederlandse echtpaar met 2 kinderen in een souvenirs winkel en die kinderen spraken Nederlands tegen elkaar. Ik zei zo in het Nederlands tegen hen: "hebben wij bezoek uit Nederland?". De kinderen liepen als haasjes naar hun moeder die achter in de winkel stond om haar te vertellen dat vooraan in de winkel een man stond die Nederlands sprak.

Mijn vrouw die toevallig naast de moeder stond, hoorde het allemaal aan en glimlachte. Zij was degene die het echtpaar uitnodigde om bij ons thuis te komen, maar had eigenlijk niet verwacht dat ze het aanbod aan zouden nemen. Maar een paar dagen later stonden ze op de stoep. Het echtpaar Tiny en Bouke Oosterhoff.
Niet zeker of Tiny de oorzaak was, of dat onze lieve Heer dit werk voor mij had weggelegd, maar verzoeken bleven maar binnenkomen, zonder eind.

Zo begon mijn leven 26 jaar geleden wat de bevrijdingskinderen betreft.
Tijdens het bezoek vertelde Tiny dat ze op zoek was naar haar bio vader.
Het is mij na 10 jaar gelukt om haar vader vinden die "ondergedoken" was. Zij heeft hem ook ontmoet en toen hij stervende was, heeft zij afscheid van hem kunnen nemen op zijn sterfbed.

Nadat een aantal zaken die binnenkwamen waren opgelost, kreeg ik een beter begrip over de toestanden van de periode direct na de bevrijding. Ook werd het mij duidelijk dat, als ik de zoekers wilde helpen, ik informatie moest verzamelen. Heel veel informatie. Het komt mij ten goede dat ik van nature nieuwsgierig ben en altijd dingen moet oplossen, want ook oude gevallen die 15 jaar oud zijn geven mij geen rust. Ik ben toen begonnen met een databank op te zetten in mijn computer. Mijn werkkamer ziet eruit als een archief. Ik breng veel bezoeken aan bibliotheken en archieven en heb veel betrouwbare connecties met mensen die allemaal professionals zijn in dit vak. Ik vind het heerlijk om een hele week van ‘s morgens halfnegen tot ‘s avonds acht uur in het archief in Ottawa te zitten.

Ik doe mijn werk met liefde, iedereen moet iets voor zijn medemens doen en speciaal voor de "underdog" die anders geen kans heeft bepaalde dingen, in dit geval hun roots, te vinden. Wat ik doe voor mijn medemens, is de huur die ik betaal om op deze aarde te zijn.

Hoe lang blijf ik dit werk nog doen?
De bedoeling is nog een hele tijd, want ik ben nog lang niet klaar of uitgewerkt.
Ik geniet er nog steeds heel veel van en ben dankbaar dat mijn gezondheid dit allemaal toelaat.

Neem contact met mij op als u op zoek bent naar uw vader en/of familie in Canada.
E-mail: jboers@liberationchildren.org

Mensen die op zoek zijn naar hun Engelse of Schotse vader/familie, kunnen contact opnemen met collega researcher alistair@liberationchildren.org